ما آدم ها

خلاف جریان آب!

با سلام دوباره...

       اصولاً و ذاتاً ما آدم ها -و نه در همه ی نقاط گیتی!- به تک روی عادت محض داریم. در همین ورزش مان ببینید، در فوتبال به جایی نمی رسیم، اما در کُشتی قهرمان می شویم. چرا؟ چون در کشتی یک نفریم، در فوتبال گروه هستیم! آن وقت وقتی یک گروهی تشکیل می دهیم، هر کسی می خواهد حرف خودش را بزند و هیچ کس دیگری را هم قبول ندارد! ای بابام جان! دروغ چرا؟ آخر مگر می شود که تو گل بزنی و من نزنم. حالا در زندگی واقعی مان هم منتظریم بغل دستی مان شکست بخورد که ما از ته دل، قهقهه و چهچهه سردهیم! کلاً خلاف آّب هم هستیم در زندگی. اطلاً نمی دانیم از زندگی چه می خواهیم و چه نمی خواهیم. خدایی اش می دانیم؟ به جان خودم، نمی دانیم! شما چه می گویید؟ منتظر پاسخ های تان هستیم.